هفت آسمان پدافندی الگوی بومی لایه‌های پدافند هوافضایی با رویکردی آمیخته (عملیاتی و صنعتی)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار علوم دفاعی راهبردی دانشگاه عالی دفاع ملی

2 دانشجوی دکتری مدیریت راهبردی دانشگاه عالی دفاع ملی

چکیده

ایده هفت آسمان پدافندی با نگاهی کل‌گرا و آرایه‌ای به شبکه پدافند هوایی و با هدف شفاف‌تر نمودن ویژگی‌های عملیاتی تهدیدات و معماری لایه‌ای شبکه پدافند هوافضایی، و همچنین همگن نمودن نقشه راه پیشرفت صنعت پدافند هوافضایی کشور طرح شده‌است. گستردگی تهدیدات هوافضایی از منظر تنوع و تعدد از یک سو و پیشرفت توانمندی‌های عملیاتی آنها از سوی دیگر، ایجاب می‌کند تا الگوی لایه‌های پدافندی هوافضایی، متناسب با رهنامه نظامی کشور و اقتضائات بومی میهن‌مان بازطراحی شود. برای تحقق این منظور با احصاء و تحلیل تهدیدات محتمل هوافضایی، ویژگی‌های عملیاتی آنها برای سه مقطع زمانی تا افق 1404 مورد بررسی قرار گرفت. نواحی درگیری و کشندگی برای مقابله با این تهدیدات بر اساس میدان عمل آنها و همچنین میدان عمل بهینه سامانه‌های مقابله، حوزه‌بندی شد. با یکپارچه کردن نواحی درگیری بر حسب ویژگی‌های مشترک، هفت ناحیه بهینه با ویژگی‌های قابل تفکیک از هم شناسایی شد. این هفت ناحیه در واقع همان هفت لایه پدافندی هستند که متناظر با باورهای دینی و فرهنگی ما، هفت آسمان پدافندی نامیده شده‌اند. این پژوهش از نوع پژوهش توسعه‌ای است که با روش پژوهش موردی و زمینه‌ای و رویکرد تفسیرگرایی و اثبات‌گرایی انجام شده است. نتیجه دستاورد این پژوهش و تقسیم‌بندی نواحی پدافندی با ایده هفت آسمان، شفافیت به‌مراتب بالاتر، بهره‌گیری از 1 شاخص نام‌گذاری (آسمان) به‌جای 2 شاخص (برد و ارتفاع)، تناظر و تناسب گفتمان راهبردی با ویژگی‌های عملیاتی نواحی پدافندی، کمک به اصل یک‌پارچگی و شبکه‌سازی در پدافند هوایی و شفافیت در تهیه رهنگاشت محصولی و فناوری حوزه پدافند هوافضایی است.

کلیدواژه‌ها